این جلسه تمرینی که رأس ساعت ۱۶:۰۰ به وقت محلی در پیست مونزا آغاز شد، با بازگشت تمامی ۲۲ راننده اصلی به ترکیب تیمها و یک نبرد نزدیک در صدر جدول همراه بود. در این تمرین، تیمها برنامههای پیچیدهتری از جمله شبیهسازیهای تعیین خط و مسابقه را با ترکیبی از هر سه نوع لاستیک به اجرا گذاشتند.
فاز اول: ارزیابی با لاستیکهای هارد و مدیوم
با سبز شدن چراغ پیتلین، ماشینها بلافاصله وارد پیست شدند تا در هوای گرم مونزا، دادههای اولیه را جمعآوری کنند. در این دقایق، رانندگان به شدت به دنبال پیدا کردن خلأ هوایی (Tow) ماشینهای جلویی بودند که این موضوع باعث حرکت فشرده آنها در پیست شد.
در ده دقیقه ابتدایی، کیمی آنتونلی، پیشتاز جدول قهرمانی که با جریمه استارت از انتهای گرید روبرو است، با لاستیک هارد زمان ۱:۲۳.۴۱۷ را ثبت کرد. رقابت در این دقایق به قدری نزدیک بود که آنتونلی، جورج راسل و شارل لکلرک تنها در فاصله ۰.۰۵۵ ثانیهای از یکدیگر قرار داشتند. لکلرک در این استینت، یک قفل شدن لاستیک (Lock-up) و خروج جزئی از مسیر را در شیکین اول تجربه کرد.
در همین حال، مکس ورستپن که در تمرین اول غایب بود، بازگشت بسیار پرچالشی به ماشین RB22 داشت. او به شدت از فقدان نیروی رو به پایین (Downforce) در تمام بخشهای پیست شکایت داشت و پس از یک تعویض زودهنگام بال جلو، مجدداً به پیست بازگشت اما با لاستیک مدیوم تنها توانست در رده هشتم قرار بگیرد.
فاز دوم: شبیهسازی تعیین خط و نبرد نزدیک مرسدس و فراری
با گذشت بیست دقیقه از آغاز جلسه، تیمها با استفاده از لاستیکهای سافت وارد فاز شبیهسازی تعیین خط شدند و زمانها به شکل چشمگیری کاهش یافت.
آنتونلی اولین رانندهای بود که به سراغ لاستیکهای دور قرمز رفت. او پس از ثبت بهترین زمان در سکتور اول، به دلیل ترافیک در پیچ پارابولیکا مجبور به رها کردن دور خود شد، اما در تلاش بعدی با ثبت زمان ۱:۲۲.۷۰۰ اولین کسی بود که از سد ۱ دقیقه و ۲۳ ثانیه عبور کرد. جورج راسل نیز پس از یک توقف کوتاه برای تنظیم بال جلو، زمان ۱:۲۲.۶۸۶ را به ثبت رساند.
شارل لکلرک که سوار بر فراری با طراحی ویژه نوستالژیک و موتور ارتقایافته بود، توانست با ثبت زمان ۱:۲۲.۶۷۹ موقتاً صدرنشین شود. اما این پیشتازی دوام چندانی نداشت؛ راسل با استفاده از خلوتی نسبی پیست، یک دور سریع زد و زمان ۱:۲۲.۵۵۹ را ثبت کرد. این زمان تا پایان جلسه دستنخورده باقی ماند و راسل را با اختلاف ۰.۱۲۰ ثانیه نسبت به لکلرک در صدر قرار داد.
فاز سوم: شبیهسازی مسابقه، چالشهای فنی و حوادث پیست
در یکچهارم پایانی تمرین، تمرکز تیمها به شبیهسازی استینتهای بلند مسابقه با ترکیبی از لاستیکهای سافت، مدیوم و هارد معطوف شد. این بخش از تمرین با اتفاقات و چالشهای فنی متعددی همراه بود:
خطر برخورد نوریس و استرول: خطرناکترین لحظه تمرین زمانی رقم خورد که لنس استرول در خروج از پیتلین، با بیدقتی وارد مسیر مسابقهای (Racing Line) شد. لندو نوریس که با سرعت در حال نزدیک شدن به شیکین اول بود، برای فرار از یک تصادف سنگین مجبور شد به شدت ترمز کرده و از روی چمنها عبور کند. نوریس در رادیو این حرکت را بسیار خطرناک توصیف کرد و استیوارد ها اعلام کردند این حادثه را به طور رسمی بررسی خواهند کرد.
اسپین شدن لکلرک: شارل لکلرک در خروج از شیکین دلا روژیا (Della Roggia) روی کربهای بلند سوسیسی شکل کنترل رفت و بخش عقب فراری خود را از دست داد و اسپین شد، اما توانست بدون برخورد به موانع به پیست بازگردد.
بحرانهای ردبول و آئودی: مشکلات ورستپن در شبیهسازی مسابقه نیز ادامه یافت. او از پرشهای فزاینده (Bouncing) ماشین، نبود چسبندگی در سرعتهای پایین و ضعف ترمزها گلایه داشت. در گاراژ آئودی نیز، گابریل بورتولتو به دلیل بد کار کردن و صدای غیرعادی موتور ، مجبور شد زودهنگام به کار خود پایان دهد.
لغزشها و چالشهای دیگر: فرانکو کولاپینتو از تیم آلپین در خروج از شیکین سریع آسکاری یک لغزش شدید (High-speed off) را با مهارت کنترل کرد. جورج راسل از لرزش سیستم تعلیق جلو هنگام ترمزگیری خبر داد و لوییس همیلتون نیز در یک صحنه مجبور شد شیکین اول را به صورت مستقیم طی کند. آنتونلی نیز در طول استینت خود از پدیده کمفرمانی (Understeer) شکایت داشت.
لانگ ران های رانندگان در تمرین دوم ایتالیا بدین شرح بود:
ردهبندی نهایی تمامی رانندگان در پایان تمرین دوم
در پایان این تمرین پرفشار، جوانان تازهکار عملکرد درخشانی داشتند. آروید لیندبلاد با عبور موفق از ترافیک فراریها در رده هفتم ایستاد و اولی برمن در ماشین هاسِ مجهز به موتور ارتقایافته فراری، موفق شد ورستپن را به رده نهم بفرستد. ردهبندی کامل به شرح زیر است:
