راستش روز اولی که وارد دنیای برنامهنویسی کودک شدم، فقط به این فکر میکردم که به بچهها یک مهارت جدید یاد بدم.اما بعد فهمیدم ماجرا خیلی بزرگتر از «یاد گرفتن کدنویسی»ه.
وقتی یک کودک برنامهنویسی میکنه، یاد میگیره برای یک مسئله راهحل پیدا کنه، اشتباه کنه، دوباره امتحان کنه و از چیزی که خودش ساخته لذت ببره.
همین تجربههاست که باعث شد ادامه بدم.
برای من جذابترین قسمت کار، لحظهایه که یک بچه میگه:
«خودم ساختمش! 😍»
چون اون لحظه فقط یک بازی یا برنامه ساخته نشده؛
یک قدم برای مستقل فکر کردن، حل مسئله و اعتمادبهنفس بیشتر برداشته شده. مهمتر از اون اینه که یاد بگیرن چطور فکر کنن، چطور مسئلهها رو حل کنن و از ساختن نترسن.
و شاید دلیل اصلی اینکه هنوز ادامه میدم همین باشه؛
اینکه ببینم یک کودک، از «نمیتونم» میرسه به «بذار امتحانش کنم». ❤️
